نهال فندق زودبازده

فندق یکی از محصولات با ارزش در بازار جهانی آجیل است که کاشت آن به دلیل عمر طولانی درختان و تقاضای پایدار، یک سرمایه گذاری بلند مدت محسوب می‌شود. اما برای باغدارانی که به دنبال بازگشت سریع تر سرمایه و سوددهی کوتاه مدت هستند، انتخاب نهال های فندق زودبازده استراتژی طلایی به شمار می آید.
نهال های زودبازده به ارقامی اطلاق می‌شود که بر خلاف نهال های سنتی که ۴ تا ۷ سال طول می‌کشد تا به باردهی اقتصادی برسند، از همان سال اول یا دوم پس از کاشت شروع به تولید میوه می‌کنند و در سال های چهارم تا ششم به حداکثر عملکرد خود دست می یابند. این خصوصیت، مدیریت نقدینگی در باغات نوپا را بسیار تسهیل می‌کند.
با توجه به اقلیم متنوع ایران، چندین رقم زودبازده خارجی و بومی با موفقیت کشت شده اند که هر کدام ویژگی های منحصر به فردی دارند:
۱. نهال فندق روند دو پیمون: این رقم اصالتا فرانسوی است و در ایران به دلیل عملکرد فوق العاده و زودبازدهی شهرت یافته است، به طوری که بارآوری آن اغلب از سال اول کاشت شروع می‌شود. نهال روند دو پیمون توان تولید ۶ تا ۸ تن فندق در هر هکتار را دارد و با اقلیم های معتدل و نیمه گرمسیری سازگار است. این رقم زودگل و زودرس است، گلدهی آن در اواخر اسفند رخ میدهد و میوه های مرغوب و درشت آن در اواخر مرداد آماده برداشت می‌شوند. عمر اقتصادی این نهال در صورت نگهداری مناسب میتواند تا ۹۰ سال نیز برسد.
نیاز سرمایی آن بین ۸۰۰ تا ۱۲۰۰ ساعت در دمای منفی ۷ درجه سانتی گراد است که باید برای تحریک گلدهی تامین شود.
۲. نهال فندق لونگ داسپاین: این رقم که منشا آن انگلستان است، بیشتر از طریق قلمه زنی تکثیر شده و برای کاشت در مناطق نیمه گرمسیری مناسب است. لونگ داسپاین نیز از سال اول پس از کاشت میوه دهی را آغاز میکند و از سال سوم یا چهارم می‌تواند به تولید قابل توجهی دست یابد. فندق های این رقم وزنی بین ۲ تا ۷ گرم دارند و به دلیل طعم دلنشین و کیفیت بالا، برای صادرات بسیار ارزشمند هستند. عمر اقتصادی این درخت حدود ۳۰ سال برآورده میشود.
۳. نهال فندق دوجیفونی: دوجیفونی یکی از ارقام غیر بومی با مزیت های تجاری متعدد است. این نهال از سال اول یا دوم شروع به تشکیل گل و میوه می‌کند و در سال پنجم به اوج عملکرد خود ۶ تا ۸ تن در هکتار میرسد. ویژگی متمایز این رقم، نیاز آبی کم سازگاری بالای آن با خاک های سنگین است که آن را به گزینه ای عالی برای مناطقی با محدودیت های خاکی تبدیل کرده است. البته لازم است توجه شود که دوجیفونی رطوبت دوست است و باید از کاشت آن در مناطق بسیار خشک و کم رطوبت اجتناب کرد.
۴. نهال فندق گردویی: این نهال بومی ایران، یک گزینه مقاوم و با صرفه است. فندق گردویی دارای سیستم دفاعی قوی در برابر بیماری ها، نیاز آبی بسیار کم و هزینه نگهداری پایینی است. زودگل بودن این نهال گلدهی در اوایل بهار و برداشت دیرهنگام آن اواخر پاییز از مزایای منحصر به فرد آن است. این رقم می‌تواند در مناطق نیمه گرمسیری مرطوب رشد کند و عملکردی مشابه ارقام خارجی ۶ تا ۸ تن در هکتار در سن ۶ سالگی دارد. میوه های آن از نظر ظاهری به دلیل غلاف چوبی و رنگ خرمایی شبیه به گردو هستند.